ΒΙΒΛΙΟ

Καληνύχτα Ιμπραήμ

                      Ο Παλαιστίνιος Ιμπραήμ Αμπού Τουράγια ήταν 29 χρονών, ζούσε στο προσφυγικό στρατόπεδο Σάτι της μεγαλύτερης ανοιχτής φυλακής του κόσμου, αυτής της φρικώδους [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 21.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τρίτο: Το ματωμένο θέρος του 1882, το βλέμμα των Άλλων

Ποια, όμως, ήταν η σχέση των «πάνω» με τους «κάτω» στην ελληνική κοινωνία της εποχής; Ποια ήταν η θέση και η σχέση αφέντη, υπηρέτη, επιστάτη και κολίγου; Η σχέση μεταξύ γαιοκτήμονα [..]

[ ARti news / 21.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Οι άνθρωποι...

Υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που σου δίνουν την εντύπωση πως ό,τι κι αν τους συμβεί θα το περάσουν ξώφαλτσα. Δε θα εισχωρήσει πιο κάτω από το δέρμα τους. Θα συνεχίσουν να [..]

[ Ειρήνη Παραδεισανού / 20.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η απάτητη κορφή μου

Ένα χέρι σπασμένο, με διάστρεμμα ο αστράγαλος, στήθος και πρόσωπα μωλωπισμένα. Αλλά το χειρότερό μου, οι δυο μήνες απραξίας. Σχεδόν ένα ολόκληρο καλοκαίρι χωρίς μπάλα στο πλάτωμα [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 19.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ματωμένο θέρος του 1882, μέρος δεύτερο

Ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Καραπάνος; ...Πως, όμως, αντιμετώπιζε τον Κωνσταντίνο Καραπάνο ο αθηναϊκός Τύπος; Ιδού πως τον περιγράφει η πολιτικο-σατυρική εφημερίδα «Μη [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 18.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ένα κάποιο χαμόγελο...

  Εγκαταστάθηκε πρόσφατα στο υπόγειο της πολυκατοικίας. Εκεί που η ατμόσφαιρα μύριζε υπόνομο και κατεστραμμένες υπάρξεις. Το παρατσούκλι  «μαντάμ Ορτάνς» τόφερε μαζί [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 18.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Επαγγελίες ενός επίδοξου ποιητή

  Αυτό που θα γράψω θα έχει αίμα και νεύρο. Θα ’χει φωνή που τους νεκρούς ταράζει. Θα ’χει θύελλα που τα καράβια βουλιάζει. Θα ’χει την έξαψη της σάρκας που ολόκληρη προσφέρεται. Θα [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το πάθος

Το «πάθος» είχε καταχωρηθεί με διπλή σημασία στο παιδικό της μυαλό. Κι αυτό, ενίσχυε το μυστήριο και τη γοητεία του. Η εμπειρία της από όσα άκουγε, κυρίως  από τους γονείς της, «τον [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 17.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ματωμένο θέρος του 1882

23 Μαρτίου 1914. Η άνοιξη έχει αρχίσει να ανθίζει στους κήπους της Αθήνας. Στο καφενείο του Ζαχαράτου, στο Σύνταγμα, οι θαμώνες απολαμβάνουν τον καλό καιρό με ελληνικό καφέ και την [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 16.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η διάκριση του δοκιμίου από τη μελέτη

Ένας από τους δασκάλους μου στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, που υπήρξε από τους  μεγαλύτερους κριτικούς της λογοτεχνίας, ο ΤζιανφράνκοΚοντίνι, θεωρούσε σημαντικό να [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 16.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Εγώ με τον εγώ μου

Μπορώ πλέον να πω ότι ύστερα απ’ όσα πέρασα, τα πάω σχετικά καλά μαζί μου. Ενίοτε δε πολύ καλά. Ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Που τυχαίνει να βρισκόμαστε όλοι μαζί αρκετές ώρες τη μέρα. [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 15.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η Αθήνα ενός Θεσσαλονικιού

Η Αθήνα ενός Θεσσαλονικιού είναι χτισμένη στην ονειροφαντασιά του σαν η δυναστική αλλά πανέμορφη και οργιαστική πρωτεύουσά του που για πολλά έχει, δίκαια ή άδικα να την ψέξει [..]

[ Θωμάς Κοροβίνης / 13.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ξενιτειές

Και να που πάλι πλησιάζει ο κύκλος των γιορτών. Και να που πάλι, καθώς τα χρόνια περνούν όλο και πιο ισχυρό εμφανίζεται το απαραίτητο πένθος χωρίς το οποίο δεν υπάρχει η γιορτή, αφού [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 13.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το έλκηθρό μου

Ήταν  ωραίο εκείνο το πρωινό. Οι πίστες στο χιονοδρομικό λειτουργούσαν κανονικά. Ένα ζευγάρι Γερμανών με όλη την αναγκαία εξάρτυση εφορμούσαν για τον Χελμό. Είχαν ξεκινήσει με [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Μια αναγκαία εξήγηση

Τα δικά μου όνειρα δεν προσδοκούν πουθενά. Δεν εναπόκεινται σε καμιά επανάσταση. Ούτε ανθρώπων ούτε φυτών ούτε ζώων. Αποποιούνται δε τη μεταφυσική της νίκης. Ότι θα ’ρθει ο καιρός [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 12.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ζω...

Με πρόσωπο χαλαρό και πένθιμο, μαραμένο σαν πολυκαιρισμένο τριαντάφυλλο, ετοιμόρροπος, περιδιαβαίνει στην πόλη, ανέστιος και ξένος, φορώντας μαύρα. Μαύρα καθώς η νύχτα, καθώς [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η απεργία των υφαντριών το 1892

Εν Πειραιεί 13 Απριλίου 1892: Η «επανάστασις» των υφαντριών  «Τύλιξε γρήγορα τα μαλλιά της πλεξίδα γύρω από το κεφάλι, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της από το πήλινο κανάτι κι έπιασε μάνι-μάνι [..]

[ ARti news / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ρέμα

Το σπίτι του δασκάλου, κολλητό πλάι στο σχολείο, που τους είχε παραχωρηθεί, βρισκόταν απέναντι από ένα ρέμα. Ανάμεσα στο σπίτι και το ρέμα μεσολαβούσε ένα κοτέτσι. Στην ουσία, ένας [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Αυτοβιογραφίες καθηγητών

 Ανέκαθεν θεωρούσα τον καθηγητή έναν άνθρωπο χωρίς βιογραφία: για τον λόγο αυτό με εκπλήσσει το γεγονός όταν ακούω ότι ένας συνάδελφος έγραψε ή γράφει μια αυτοβιογραφία. Είναι, [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 08.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Σκαψίματα

Υποθέτω ότι είναι ακόμη εκεί. Στο κοίλωμα της διαβρωμένης πλαγιάς. Όπου μια αλεπού είχε τη φωλιά της, κι οι αγριομέλισσες γέμιζαν τις κερήθρες τους με θυμαρίσιο μέλι. Ανάμεσα στις [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 05.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το Μάτι του βιβλίου στην Κίνα

 Μια παραδοσιακή φυτεία ρυζιού στην Κίνα, «γυρισμένη» τα έξω, μέσα. Έτσι ακριβώς είναι η βιβλιοθήκη που σχεδίασε το ολλανδικό γραφείο MVRDV στην κινεζική πόλη Τιαντζίν: ένα τετράγωνο [..]

[ ARti news / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η αναγκαιότητα του περιττού

   Τριγυρνώντας στους δρόμους της γειτονιάς παρατηρεί τους πρόωρους στολισμούς, τα φανταχτερά στολίδια, τις απαστράπτουσες μπάλες, τις εορταστικές φωταγωγίες, τόσα [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό δέρμα

                  La peau de chagrin του Μπαλζάκ υπήρξε μια εφιαλτική ανάγνωση της νεότητάς μου. «Το μαγικό δέρμα» όλο και περισσότερο συρρικνώνονταν, κι αυτή η συρρίκνωση σήμαινε για τον [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ζητείται μνήμη

Κυριακάτικο πρωινό. Σηκώνω τα σχισμένα λάβαρα και παίρνω μαζί τις εμμονές μου. Παλιά συνήθεια, την ίδια πάντα μέρα. Στις 3 του Δεκέμβρη. Με βροχές, με κρύα και με χιόνια. Να στέκομαι στη [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 03.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ανακοινώθηκαν τα κρατικά βραβεία λογοτεχνίας

Ο Βασίλης Βασιλικός, ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης, ο Ηλίας Παπαμόσχος, ο Δημήτρης Αγγελής, η Σοφία Κολοτούρου, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης, ο Γιώργος Βέης, η Σοφία Νικολαϊδου και οι [..]

[ ARti news / 01.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ανολοκλήρωτό μου διήγημα

Το ανολοκλήρωτό μου διήγημα έρχεται και τρυπώνει στο κρεβάτι μου τη νύχτα. Τεντώνεται, απλώνεται και ροχαλίζει, αλλάζει πλευρό, τραβάει το πάπλωμα και με ανοίγει. Λίγο πριν από [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 01.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Κώστας Καρυωτάκης: Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις...

Στις 30 Νοεμβρίου 1896 γεννήθηκε ο Κώστας Καρυωτάκης. Πολλοί παρουσίασαν τον Καρυωτάκη θλιμμένο, μελαγχολικό, καταθλιπτικό ενώ άλλοι λένε ότι γλεντούσε και χαίρονταν τη ζωή με κάθε [..]

[ ARti news / 30.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

«Frangar, non flectar» και αντίστροφα

 Frangar, non flectar: «σπάω, αλλά δεν λυγίζω». Αν κάποιος ακολουθούσε με αυστηρότητα αυτή τη ρήση, θα βρισκόταν αμέσως σε χίλια κομμάτια: ειδικά στους καιρούς μας, όπου η υποκρισία είναι πάντα παρούσα [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Και το αύριο δεν θα ξαναγίνει χθες

  Ο Νίκος τηλεφωνεί στη γυναίκα του. Βάζει τα δυνατά του να της μιλήσει όπως τις άλλες φορές. «Το μεσημέρι μη με περιμένεις για φαγητό. Έχω δουλειά. Θ’ αργήσω.» «Εντάξει, Νίκο μου, το [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Κάποτε είδαμε στα μάτια τη θαλασσοκόρη...

Σκέφτομαι πόσο έχει προχωρήσει η εσωτερική σήψη μας. Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσεις για ανθρώπινα δικαιώματα, δίχως να χαρακτηριστείς γραφικός. Και το πιο αποπνιχτικό, η [..]

[ Ειρήνη Παραδεισανού / 28.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα