ΒΙΒΛΙΟ

Ίδια διαδρομή...

Η διαδρομή της ίδια. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη κι όλες τις Τετάρτες και κάθε Σάββατο και Κυριακή. Κι όλους τους σκοτεινούς Δεκέμβρηδες και τους στολισμένους Γενάρηδες και [..]

[ Γιάννα Κουκά / 19.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Τελετουργικό

 Μουσκεμένος μπήκε στο σπίτι. Μαύρος ο ιδρώτας τον φορούσε κατάσαρκα. Ένα χάρτινο κιβώτιο απίθωσε πάνω στο τραπέζι. Η βρύση από το διπλανό δωμάτιο έσερνε ένα μακρόσυρτο μοιρολόι. [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 18.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Από τον Μέλβιλ στον Γουάνστιν

Ο Ν. Χώθορν στο Άλικο Γράμμα εντάσσει τις σχέσεις των δύο φύλων στο ευρύτερο κοινωνικό και εν μέρει πολιτικό πλαίσιο της εποχής του. Έτσι, κάνοντας μια αναγωγή, θα λέγαμε ότι στη νέα [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 15.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

9. Βλέκας, Τζιριτόκωστας, Λάρας... Το ματωμένος θέρος του 1882

Ο Παύλος Καλλιγάς στο μυθιστόρημά του «Θάνος Βλέκας»[1] αναφέρεται στις σχέσεις ληστών και άρχουσας τάξης[2]. Καταγγέλλει συγκεκριμένα «τη διπροσωπία των ισχυρών της επαρχίας, [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 14.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Δημόσια ομολογία

Οι πιο πολλές μου λέξεις είναι σαν τα ορφανά των πολέμων. Που περιφέρονται ασυνόδευτα ανάμεσα σε αστικά χαλάσματα. Αργά τις νύχτες βγαίνω έξω και τις βρίσκω να κάνουν [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 14.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Τα απομεινάρια μιας μέρας

Βραβευμένος με το Νόμπελ  λογοτεχνίας ο Καζούο Ισιγκούρο, Ιάπωνας στην καταγωγή, Εγγλέζος στην υπηκοότητα, το 1989, έγραψε το συγκεκριμένο έργο, που αργότερα μεταφέρθηκε και [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 13.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Μια τρύπα στην κάλτσα...

 Κάθε ιστορία χρειάζεται, για να γραφεί, μπόλικη δόση περιέργειας. Απλότητα και ειλικρίνεια. Και το σπουδαιότερο, έναν αφηγητή που φαίνεται ετεροδιηγητικός και καταλήγει [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο ταχυδρομικός του σάκος

Η χειρότερή του ήταν κάθε Δευτέρα. Που έπρεπε να πάρει το αυτοκίνητο. Δρομολόγιο στο τέρμα του πουθενά. Από έναν ζικ ζακ δρόμο. Σκέτη ζαλούρα και μπόλικα γκρεμνά. Με λίγα μόνο [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 12.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο χρόνος ραγίζει...

…τι ώρα είναι, έχω αργήσει, περιμένει κανείς, όλοι γύρω σε μια πολυάσχολη μοναξιά, ψάχνω στοιχειώδη πράγματα, ουρανό, βράχια, δέντρα, νερά, πρέπει να φύγω, να παραδώσω το κείμενο, έμπνευση [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 09.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Κατακόκκινη ομίχλη

Είναι κάποιες στιγμές φευγαλέας ποίησης. Σαν τις αδέσποτες σφαίρες. Που έρχονται και σε βρίσκουν στο δόξα πατρί. Καθώς πηγαίνεις βιαστικός για τη δουλειά σου. Με το αυτοκίνητο [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο χιονάνθρωπος

  Με τον πατέρα μου δεν είχε παίξε γέλασε. Παιδιά στο χωριό, το χιόνι αβάσταχτο σκέπαζε τα σπίτια. Ολημερίς κόβαμε κούτσουρα. Τον είδαμε να έρχεται μ’ ένα τσεκούρι στα χέρια. Πιότερο [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Επιστρέφοντας...

Μια κηδεία μ’ έφερε πίσω. Στην παλιά μου γειτονιά. Στα ατέλειωτα πληκτικά απογεύματα της επαρχιακής κωμόπολης. Και  από απόφοιτος του Μετσόβιου με δική μου τεχνική εταιρεία  [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 04.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο αόρατος συγγραφέας

                Για έναν συγγραφέα είναι πολύ σημαντική η θέση που καταλαμβάνει στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου. Αν έχει αυτή τη θέση υπάρχει, αν δεν την έχει δεν υπάρχει. Εσύ, για [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 03.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

Μια φορά πεθαίνει κανείς

Σαν τον πήγαν στην κρεμάλα. Λέω για κείνον τον Πόντιο δημοσιογράφο. Διευθυντή και εκδότη εφημερίδας. Καπετανίδης στο όνομα. Που κατηγορήθηκε για προπαγάνδα υπέρ της Ελλάδας. [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 02.01.18 ]

διαβάστε περισσότερα

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ «Θα σωθούμε από μια γλυκύτητα στεφανωμένη με αγκάθια»

Το ARTI News σας εύχεται ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ μ' ένα ποίημα του Νίκου Καρούζου: Διάλογος Πρώτος Σα να μην υπήρξαμε ποτέ κι όμως πονέσαμε απ’ τα βάθη. Ούτε που μας δόθηκε μια εξήγηση για το άρωμα των [..]

[ ARti news / 31.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Μεγάλες προσδοκίες

Παραμονές πρωτοχρονιάς, το συνήθιζαν οι γονείς να πηγαίνουν απ’ το χωριό στο Ναύπλιο, για τ’ απαραίτητα ψώνια του τραπεζιού της αυριανής, αλλά και για τα αγιοβασιλιάτικα [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 31.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το σκιάχτρο του μπαχτσέ

Οι πιο παιδικές μου άνοιξες θάλλουν ακόμη στο μυαλό μου κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς. Με κοντά παντελονάκια, μαλλί της γριάς, συγκρουόμενα και ορειβασία στο βουνό. Ενίοτε δε, [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 31.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τα γεγονότα που σημάδεψαν τον πολιτισμό το 2017

Τι σημάδεψε τον ελληνικό πολιτισμό το 2017; Το ΑΠΕ-ΜΠΕ εστιάζει σε σημαντικούς σταθμούς που έκανε φέτος ο πολιτισμός στην Ελλάδα και οι οποίοι βρέθηκαν στο επίκεντρο του [..]

[ ARti news / 30.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ομνύει*

Μόνος στην καλύβα. Αυτός και οι δαίμονές του. Εκεί που καταφεύγει κάθε Πρωτοχρονιά. Δεν έχει φέρει βιβλία για διάβασμα. Ούτε γράφει. Κόβει ξύλα με το τσεκούρι. Συντηρεί τη φωτιά στη [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 30.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο φίλος μου ο Αντρέας

  Ας τον πούμε «Αντρέα». Ο Αντρέας, λοιπόν, φίλος και συνάδελφος στο σχολείο, είναι από εκείνους που χωρίς να έχουν ιδιαίτερη σχέση με τα θεία ή την εκκλησία, κατέχουν μια περίοπτη θέση [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ανθρωπιστικές ή απάνθρωπες επιστήμες;

  Σχεδόν πάντα οι σύγχρονοί μας«maîtres à penser» υπήρξαν μεγάλοι όχι μόνο γιατί επινόησαν μια μέθοδο έρευνας, αλλά γιατί υπήρξαν δημιουργικοί και έγραψαν βιβλία που μπορούν να διαβαστούν [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 28.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο θρύλος του Ασλάν Καπλάν...

Φωτιά στο Γιλάν Μερμέρ  -Φτου! Ανανίν αμί! Το μουνί σου μάνας σου!, έριξε μια βρισιά στον αέρα, στα τούρκικα και στα ελληνικά μ' όλη του την ψυχή, ξέχασα τα κομποσκοίνια! Μεγάλη και πολύ [..]

[ Θωμάς Κοροβίνης / 27.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

«Δεν υπάρχει αλλού»

Βράδυ γιορτής. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά; Δεν ξέρει ούτε και νοιάζεται. Μια ψυχή βασανισμένη, απ’ αυτές που περιπλανιούνται στις όχθες του ποταμού, χωρίς βαρκάρη να τις [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 26.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το παιδί της συγκυρίας

Του Χριστού ανήμερα γέννησε η Πανάγια  το σερνικό της. Μόνη κι αβόηθηγη. Για το ξεκομμένο κονάκι στο Κολλιτσί, έξω από το χωριό κάνα δυο χιλιόμετρα, πήρε των ομματιών της, όταν την [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 26.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τέταρτο: Η κοινωνία του ρακιού-Το ματωμένο θέρος του 1882

  Οι Αρτινοί σύμφωνα με τον Σεραφείμ Ξενόπουλο είναι ζωηροί, εργατικοί και φιλόκαλοι αλλά κάποιοι είναι «και φιλήδονοι και φίλοι των διασκεδάσεων και των κατά κόρων [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 26.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το θυμίαμα

 Όσο ήταν νέα ήλπιζε ότι θα ανοίξει κάποτε τα φτερά της και θα σηκωθεί να φύγει. Όχι κατ’ ανάγκην σε άλλες πόλεις, χώρες ή ηπείρους. Μια γειτονιά παρακάτω θα της έφτανε ή έστω δυο τρία [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 26.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τρίτη ηλικία

Παραμονή Χριστουγέννων μάς έφεραν τα καυσόξυλα. Κομμένες χοντρολιές, άκουσα να λένε. Το βράδυ φούντωσε η φωτιά. Νωρίς το απόγεμα, ένα αγροτικό χωρίς φώτα άραξε πίσω από το σπίτι. Ο [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το πνεύμα των ημερών

 - Θέλω να μου πεις ένα ωραίο παραμυθάκι, μπαμπά, για να κοιμηθώ γλυκά γλυκά. Να, όπως τα παραμύθια που μου λέει κι η μαμά μου. Τη Σταχτοπούτα, την Πεντάμορφη και το Τέρας, τον [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 24.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Για την αγιότητα της ποίησης

Φοίβος Γκικόπουλος                 Είχε τύχη, αλλά καμιά πρακτική επίπτωση, μια σκληρή άποψη του Μπενεντέττο Κρότσε: αν κάποιος εξακολουθεί να γράφει ποιήματα ακόμη και μετά [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 23.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τα πιο ωραία μου ταξίδια

Τα πιο ωραία μου ταξίδια δεν τα ’κανα με πλοία ή αεροπλάνα ή τουριστικά γραφεία ή επιβατικά οχήματα. Ποτέ δεν μοιράστηκα τον μύθο των ανοιχτών δρόμων με τα γρήγορα αυτοκίνητα, τις [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 22.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα