Βέρα Ζιώγα: Η δύναμη της τέχνης

[ Ευάγγελος Αυδίκος / Ελλάδα / 16.08.16 ]

Η έκφραση «νιώθω έκπληκτος» στις μέρες  μας έχει γίνει κοινότυπη. Στην περίπτωση της έκθεσης ζωγραφικής που επισκέφτηκα στο πνευματικό κέντρο του Συρράκου, στο τριήμερο της Παναγίας, η έκπληξη αποκτά πραγματικό περιεχόμενο. Άκουσα πως  μια παλιά μου γνωστή, συγγενής από τη μητέρα μου, έκανε την παρθενική της εμφάνιση στη ζωγραφική. Η Βέρα Ζιώγα ζωγράφος, μου είπανε. Άκουσα την είδηση, στην αρχή, με δυσπιστία. Θα είναι μια συνήθης περίπτωση από όσους και όσες χρησιμοποιούν τα χρώματα για να περνάνε την ώρα τους.

     Η είσοδος, όμως, στην αίθουσα και η περιήγηση στα πολλά έργα τέχνης ήταν ένα ευχάριστο ξάφνιασμα. Πρώτα απ’ όλα, ήταν μια έκπληξη για τη μεταμόρφωση ενός ανθρώπου. Για την άγνωστη δύναμη που κρύβεται στις ψυχές των ‘ανώνυμων’ ανθρώπων που τους προσπερνάμε, μες στην άγνοια και στην τυφλότητα της ψυχής μας. Για την ατσαλένια θέληση που μπορεί να υποκαταστήσει τις δυσκολίες. Για την εσωτερική ανάγκη της δημιουργίας και της έκφρασης που γίνεται φλόγα που ανοίγει το μονοπάτι στην περιπέτεια της γνώσης και της έκφρασης. Για την τέχνη που λειτουργεί σαν την Κίρκη. Με το ραβδάκι της μεταμορφώνει τους ανθρώπους αποκαλύπτοντας νέους κόσμους.

    Η Βέρα Ζιώγα είναι η συμπύκνωση όσων προαναφέρθηκαν. Τη θυμάμαι πάντα χαμηλότονη. Προσπαθούσε να περνάει απαρατήρητη.Την απορρόφησαν οι οικογενειακές υποχρεώσεις που την εγκλώβισαν σε μια τυποποιημένη καθημερινότητα. Ενδεχομένως , θα παρέμεινε σιωπηλή και άφωνη καλλιτεχνικά αν δεν βίωνε περιπέτειες που την καθήλωσαν για κάποιο διάστημα. Και τότε αναδύεται η άγνωστη δύναμη που έκρυβε μέσα της. Ανακαλύπτει τη ζωγραφική ως μια διέξοδο στη σωματική της αδυναμία. Όμως, η συνάντηση αυτή υπήρξε γόνιμη και αποκαλυπτική. Η Βέρα Ζιώγα παρακολουθεί κάποια μαθήματα στον Δήμο Περιστερίου Αττικής κι αρχίζει να ζωγραφίζει. Ανακαλύπτει έναν κόσμο πρωτοφανέρωτο γι’ αυτήν. Η ψυχή της ρουφάει τον καινούριο κόσμο. Γοητεύεται από τη νέα μορφή έκφρασης και τα χρώματα, καθώς και τις διάφορες τεχνικές, που γίνονται τα μέσα να διηγηθεί όσα είχε κρυμμένα μέσα της.

     Η ζωγραφική της υπήρξε-είναι–μια έκπληξη. Άλλαξε τη  μορφή επικοινωνίας μας. Από τις κοινές εμπειρίες για τις ξαδέρφες μητέρες μας περάσαμε πολύ γρήγορα και φυσιολογικά στη συζήτηση για την τέχνη. Για τον τρόπο που δουλεύει τα θέματά της. Για την ευαισθησία στην επιλογή των χρωμάτων. Για την επιλογή των θεμάτων της. Ανασυγκροτεί, με τον δικό της τρόπο, εικόνες που βρίσκει στο διαδίκτυο.

       Η ζωγραφική της  είναι μια πρόταση για μια νέα ανάγνωση του διαδικτύου. Η ζωγραφική της είναι μια κατάφαση στη ζωή. Μια πρόταση για το ρόλο της τέχνης.