Αμμόχωστος

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / Ελλάδα / 20.07.19 ]

Στην επιστράτευση του ’74 πήγε μονάχος του και κατατάχτηκε. Αφήνοντας πίσω τετράμηνο μωρό κι όλες τις καλοκαιρινές δουλειές. Υποθέτω ότι ονειρευότανε ηρωικές μάχες στον Πενταδάχτυλο, στην Αμμόχωστο, στην Κερύνεια και στο Πεντέμιλι. Αντ’ αυτών έμεινε ένα ολόκληρο καλοκαίρι στο στρατόπεδο της Σκύδρας να αναζητάει αρβύλες και φόρμες αγγαρείας στα μέτρα του, να τραγουδάει εμβατήρια για τη Μακεδονία, να βαράει γερμανικά νούμερα στη δυτική πύλη και να παρακολουθεί μαθήματα διαφώτισης για τον κομουνιστικό κίνδυνο από βορρά. Αρχές Σεπτέμβρη επέστρεψε σκοτεινός και αμίλητος. Το θέμα απέφευγε να το ανοίξει, όσο και αν επιμέναμε να τον ρωτάμε. Μόνο στα πολύ στερνά τον άκουσα κάτι να λέει. Τα ’χαμε τσούξει για τα καλά, μπάρμπας μου πολύ τον αγαπούσα. Μια σιωπηλή Αμμόχωστος ρημάζει μέσα μου από το καλοκαίρι εκείνο, είπε.