Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι χρηματοδοτούν την ακροδεξιά στην Ευρώπη

[ ARTI news / Κόσμος / 08.03.19 ]

Μία μικρή ομάδα υπερπλούσιων Αμερικανών υποστηρίζει έμμεσα διάφορους δικτυακούς τόπους "παραπληροφόρησης" και διαδικτυακές πολιτικές εκστρατείες της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Οι συντελεστές της νίκης του Ντόναλντ Τραμπ, μία ομάδα Αμερικανών δισεκατομμυριούχων δρουν στη σκιά για να επιβάλουν το υπερεθνικιστικό όραμά τους για την Αμερική με όπλο την πληροφόρηση και κυρίως την παραπληροφόρηση.

Έτσι, οι χρηματοδότες της αμερικανικής ακροδεξιάς παρεμβαίνουν στην ευρωπαϊκή πολιτική υποστηρίζοντας πρότζεκτς και ακροδεξιές πολιτικές ομάδες, ιδρύματα και ομάδες προβληματισμού καθώς και αρκετές εταιρείες που ειδικεύονται στην πολιτική επικοινωνία. Παρεμβαίνουν επίσης για την υποστήριξη των ευρωπαϊκών κομμάτων της ακροδεξιάς.

Η ίδια ομάδα Αμερικανών δισεκατομμυριούχων, που χρηματοδοτούν στη χώρα τους τη δεξιά πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, δηλαδή τον Τραμπ, έχουν επίσης υποστηρίξει εκστρατείες διάδοσης ψευδών πληροφοριών σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε αντίθεση με τη διαδικτυακή οργάνωση της ρωσικής προπαγάνδας, οι Αμερικανοί επιχειρηματίες δεν έχουν πολλές ομάδες ή στρατούς ψεύτικων λογαριασμών στο τουίτερ ή στο φέισμπουκ. Αλλά τα χρήματά τους τους επιτρέπουν να χρηματοδοτούν μικρές ομάδες ακτιβιστών και εξειδικευμένων εταιριών πολιτικής επικοινωνίας, η δράση των οποίων στη συνέχεια πολλαπλασιάζεται μέσω της αγοράς διαφημίσεων στα κοινωνικά δίκτυα για τη Ένας από τους δισεκατομμυριούχους αυτούς είναι ο ακροδεξιός Ρόμπερτ Μέρσερ. Μιλάει σπάνια δημοσίως και ποτέ σε δημοσιογράφους. Αρνείται την κλιματική αλλαγή και υποστηρίζει τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό.  

Ο κύριος αυτός τα τελευταία χρόνια πρόσφερε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για την ανάδειξη και την προώθηση των ακραίων απόψεών του. Δώρισε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια δολάρια στην προεκλογική εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ άλλα τόσα έδωσε πριν από μερικά χρόνια στο ακροδεξιό, ισλαμοφοβικό, αντιμεταναστευτικό, ρατσιστικό και λαϊκιστικό ιστότοπο Μπρέιτμπαρτ νιουζ. Η «ειδησεογραφική» αυτή ιστοσελίδα αποτελεί το ανεπίσημο κέντρο προπαγάνδας του Τραμπ και το στρατηγείο της αποκαλούμενης «εναλλακτικής Δεξιάς». Διευθυντής του ήταν ο Στιβ Μπάνον, επικεφαλής μέχρι πρότινος του στρατηγικού σχεδιασμού στον Λευκό Οίκο και κορυφαίος σύμβουλος του προέδρου.  

Ο Μέρσερ ανέλαβε τη διεύθυνση της «Ρενεσάνς Τεχνόλοτζις», ενός "φαντ που έχει βγάλει περισσότερα από 55 δισ. δολάρια από τότε που ιδρύθηκε.

Ο Στηβ Μπάνον, ο πρώην σύμβουλος του Τραμπ και πρώην διευθυντής του ιστότοπου, λέει ότι οι Μέρσερς(ο πατέρας Ρόμπερτ και η κόρη του Ρεβέκα) "Ήταν που έθεσαν τα θεμέλια για την επανάσταση του Trump"(συνέντευξη στη Washington Post το 2018). «Αν κοιτάξετε ποιοι είναι οι πολιτικοί χορηγοί των τελευταίων τεσσάρων ετών, είναι αυτοί που είχαν τη μεγαλύτερη δύναμη.»

H «πολιτική» του Μέρσερ δεν σταματά στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών. Χρηματοδοτεί επίσης το Ινστιτούτο «Γκέιτστον», μία ακροδεξιά δεξαμενή σκέψης που είναι  επικεντρωμένη στην Ευρώπη. Αλλά και τα καναδικά μέσα ενημέρωσης όπως το «Δε Ρέμπελ», τα οποία ενδιαφέρονται πολύ για ό,τι αφορά στην γηραιά ήπειρο.

Η παρέμβαση της αμερικανικής ακροδεξιάς στην ευρωπαϊκή πολιτική δεν περιορίζεται στη χρηματοδότηση πρότζεκτ και ομάδων ακτιβιστών. Εκτός από τα ιδρύματα και τις ομάδες προβληματισμού που χρηματοδοτούνται από τους αμερικανούς νεοσυντηρητικούς(βλέπε ακροδεξιούς), χρηματοδοτούνται και αρκετές εταιρείες που ειδικεύονται στην πολιτική επικοινωνία, οι οποίες παρεμβαίνουν επίσης για την υποστήριξη των ακροδεξιών ευρωπαϊκών κομμάτων.

Αυτό ισχύει κυρίως για τον οργανισμό ψηφιακής επικοινωνίας «Χάρις Μίντια», που εδρεύει στο Ώστιν (Τέξας), ο οποίος ανέλαβε την ψηφιακή εκστρατεία του ακροδεξιού γερμανικού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία»(AfD) το 2017. Διάφοροι σύμβουλοι του Χάρις Μίντια εργάστηκαν απευθείας στο αρχηγείο του ακροδεξιού κόμματος στο Βερολίνο.

Τα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς

Τι ενώνει τις διαφορετικές ομάδες της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς; Η άκρα δεξιά, η εναλλακτική δεξιά, η ριζοσπαστική δεξιά, η λαϊκή δεξιά, η ταυτοτική δεξιά, η σκληρή δεξιά, η ξενοφοβική δεξιά, κλπ, έχουν έναν κοινό τόπο: το μίσος για τον άλλο και τον φόβο (βλέπε ζητήματα ασφάλειας) και αποτελούν μέρος αυτού που οι ερευνητές αποκαλούν "φαιά περιοχή". "Το κύριο πρόβλημα αυτών των πολλαπλών ονομασιών είναι ότι προκαλούν πολύ γενικές και μεταβαλλόμενες ταξινομήσεις", λέει ο Jean-Yves Camus. Η ύπαρξη αυτών των διαφορετικών όρων καθιστά ακόμη πιο δύσκολο να εντοπιστεί τι είναι ή δεν είναι η ακροδεξιά. 

Αν και δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση για ένα σαφή ορισμό της ακροδεξιάς, ο ειδικός επιστήμονας Jérôme Jamin διαπιστώνει τρία επαναλαμβανόμενα χαρακτηριστικά στοιχεία στα ακροδεξιά κόμματα:

1 "Το κύριο στοιχείο είναι η πίστη στην ανισότητα μεταξύ λαών, πολιτισμών, φυλών και ατόμων. Για την άκρα δεξιά, το γεγονός ότι υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι είναι μια ισχυρή αξία και θεωρείται θετικό…  αυτές οι ανισότητες θεωρούνται συχνά αμετάβλητες. Σε αυτή την αντίληψη των πραγμάτων, ένας άνθρωπος δεν είναι ίσος με μια γυναίκα, ένα άτομο με ειδικές ανάγκες δεν είναι ίσο με ένα υγιές άτομο, και μερικά από αυτά τα άτομα είναι ανώτερα από άλλα.

2 Το δεύτερο στοιχείο που παρατήρησε ο Jérôme Jamin είναι η προσκόλληση στο Έθνος, "Το Έθνος, το οποίο αποτελεί προπύργιο ενάντια στον εξωτερικό εχθρό"!

3 Τέλος, επισημαίνει τον ριζοσπαστισμό, καθώς "Η ακροδεξιά πιστεύει ότι πρέπει να ενεργήσουμε με ριζοσπαστικό τρόπο και ως εκ τούτου να εφαρμόσουμε ό,τι μπορούμε (ακόμη και τη βία) για την επίλυση ενός προβλήματος."

Αυτά τα τρία στοιχεία πρέπει να συνδυαστούν προκειμένου να αποδοθεί σε ένα κόμμα ή σε μια κίνηση ο χαρακτηρισμός "ακροδεξιός".

Η ακροδεξιά σε διαρκή εξέλιξη

Ο Jean Faniel λέει πως η άκρα δεξιά του σήμερα δεν είναι αυτή του χθες. Στην τελευταία έκθεση δραστηριοτήτων της, η βελγική κρατική ασφάλεια αφιερώνει ένα κεφάλαιο στο «νέο πρόσωπο της άκρας δεξιάς στο Βέλγιο», σημειώνοντας μια "βαθιά αλλαγή στο περιβάλλον" της και μια νέα μορφή ακραίας "ταυτότητας" που υπερασπίζεται "ένα όραμα του συντηρητικού κόσμου και του χριστιανικού χαρακτήρα της Ευρώπης". Αυτή η υπεράσπιση του χριστιανικού χαρακτήρα της Ευρώπης φέρει τα ακροδεξιά μορφώματα σε στενή επικοινωνία και συνεργασία με τις θεσμικές εκφράσεις (Εκκλησία) όλων των χριστιανικών δογμάτων, δημιουργώντας έναν φονταμενταλισμό που καταλήγει στον τζιχαντισμό, δηλαδή σ' έναν κυριολεκτικά "ιερό πόλεμο"! 

Απέναντι, λοιπόν, στον φονταμενταλισμό του Ισλαμικού Κράτους, η Δύση και ειδικά οι ΗΠΑ αναπτύσσουν τον χριστιανικό φονταμενταλισμό, δημιουργώντας ένα «διπλό», όπου ο ένας φανατισμός τροφοδοτεί τον άλλον μέσω της σύγκρουσής τους, ενώ συγχρόνως αλληλοκαθορίζονται και αλληλοκαθρεφτίζονται στο φαιό περιβάλλον του νεοφασισμού όπου κανείς δεν αναγνωρίζει ότι ο κόσμος εμπεριέχει πολλές, διαφορετικές πραγματικότητες και ταυτότητες, όπου όλοι θεωρούν τη δική τους πολιτιστική κληρονομιά ως ανώτερη και στην οποία οι άλλοι οφείλουν να ενταχθούν με τίμημα σε αντίθετη περίπτωση την εξαφάνισή τους. 

 Σ’ αυτό το πολιτικό πλαίσιο κινούνται οι Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι, χρηματοδοτώντας μέσα «παραπληροφόρησης» (κυρίως ψηφιακά) με ακροδεξιά χαρακτηριστικά, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον κόσμο ολόκληρο.

 *Πληροφορίες από την εφημερίδα Le Monde, ηλεκτρονική έκδοση, 7.3.2019