Άνισος αγώνας

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / Ελλάδα / 10.03.18 ]

Μέρες τώρα αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατό με άδειο το ρεζερβουάρ, να συνεχίζει ακόμη να γκαζώνει. Κι ιδού η απάντηση, όπως τη σχημάτισα ιδία πείρα: κάποιοι αναβάτες σηκώνουν από το διάζωμα το διαλυμένο κορμί τους, συναρμολογούν τα συντρίμμια της μηχανής τους και ξεχύνονται στον δρόμο σαν δαιμονισμένοι. Αφήνοντας για πάντα πίσω έναν κόκκινο φωτεινό σηματοδότη και τη γλίτσα του οδοστρώματος, μπας και καταφέρουν να προλάβουν τον τελευταίο σπασμό από την ανάσα τους και την τελευταία ανάμνηση από το μυαλό τους.